Odleżyny u seniora: Jak skutecznie zapobiegać i leczyć? Poradnik

Odleżyny u seniorów to znacznie więcej niż tylko problem estetyczny czy chwilowy dyskomfort. Stanowią one poważne wyzwanie zarówno dla pacjentów, jak i ich opiekunów, prowadząc do bólu, infekcji, a w skrajnych przypadkach nawet do zagrożenia życia. Moje doświadczenie pokazuje, że zrozumienie przyczyn, wczesne rozpoznanie oraz odpowiednia profilaktyka i leczenie są kluczowe. Ten artykuł dostarczy Państwu praktycznych wskazówek, które pomogą skutecznie radzić sobie z tym problemem, od rozpoznawania pierwszych objawów, przez domowe sposoby i dostępne preparaty, aż po moment, kiedy niezbędna jest pomoc specjalisty.

Dlaczego ten problem dotyczy właśnie Twojego bliskiego? Zrozumienie przyczyn powstawania odleżyn

Odleżyny, choć często kojarzone z zaniedbaniem, są w rzeczywistości powszechnym problemem u osób starszych z ograniczoną mobilnością, a ich powstawanie wynika ze złożonego mechanizmu. Główną przyczyną jest długotrwały ucisk na skórę i tkanki miękkie, który prowadzi do niedokrwienia, czyli niedostatecznego dopływu krwi i tlenu do komórek. Kiedy ucisk trwa zbyt długo, komórki zaczynają obumierać, co manifestuje się uszkodzeniem skóry.

Unieruchomienie jest kluczowym czynnikiem ryzyka. Seniorzy, którzy spędzają wiele godzin w łóżku lub na wózku inwalidzkim, są szczególnie narażeni, ponieważ nie są w stanie samodzielnie zmieniać pozycji, aby odciążyć miejsca narażone na ucisk, takie jak kość krzyżowa, pięty, biodra czy łokcie. Do tego dochodzi tarcie, które powstaje, gdy skóra ociera się o pościel lub ubranie, oraz siły ścinające, działające, gdy pacjent zsuwa się w łóżku lub jest nieprawidłowo podnoszony. Te mechaniczne siły dodatkowo uszkadzają naczynia krwionośne i tkanki, przyspieszając rozwój odleżyn.

Pamiętajmy, że skóra seniorów jest cieńsza, mniej elastyczna i bardziej podatna na uszkodzenia. Dodatkowo, często występujące choroby współistniejące, takie jak cukrzyca, niedożywienie czy problemy z krążeniem, osłabiają zdolność organizmu do regeneracji i sprawiają, że nawet niewielki ucisk może szybko przerodzić się w poważną odleżynę. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć te mechanizmy i podjąć odpowiednie działania profilaktyczne.

To nie tylko "otarcia"! Jak rozpoznać zagrożenie i odróżnić pierwszy stopień odleżyn od zwykłego zaczerwienienia?

Wczesne rozpoznanie odleżyn jest absolutnie kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania ich pogłębianiu. Pierwszy stopień odleżyn, zgodnie ze skalą Torrance’a, często bywa mylony ze zwykłym podrażnieniem lub otarciem, co może opóźnić interwencję. Zawsze powtarzam, że uważna obserwacja to podstawa.

Charakterystyczną cechą odleżyny I stopnia jest nieblednące zaczerwienienie skóry. Oznacza to, że po delikatnym uciśnięciu palcem zaczerwienionego miejsca, skóra nie zmienia koloru na jaśniejszy, tak jak dzieje się to w przypadku zdrowej skóry czy zwykłego podrażnienia. To jest sygnał alarmowy! Zaczerwienienie może być również lekko ocieplone, a pacjent może zgłaszać ból, swędzenie lub uczucie pieczenia w tym miejscu. Warto zwrócić uwagę na to, że w przypadku osób o ciemniejszej karnacji, zaczerwienienie może być trudniejsze do zauważenia i objawiać się raczej jako zmiana w odcieniu skóry (np. fioletowy lub niebieskawy odcień) lub stwardnienie tkanek.

Kluczowe cechy odleżyny I stopnia:

• Nieblednące zaczerwienienie: Po uciśnięciu palcem, kolor skóry nie wraca do normy.
• Integralność skóry: Naskórek jest nienaruszony, nie ma pęcherzy ani otwartych ran.
• Ocieplenie: Skóra w miejscu zaczerwienienia może być cieplejsza w dotyku.
• Dolegliwości: Pacjent może odczuwać ból, świąd, pieczenie lub mrowienie.
• Lokalizacja: Najczęściej pojawia się w miejscach narażonych na ucisk (kości krzyżowa, pięty, biodra, łokcie).

Jeśli zauważysz takie objawy, działaj natychmiast! To jest moment, w którym masz największą szansę na zatrzymanie rozwoju odleżyny i jej całkowite wyleczenie.

Profilaktyka odleżyn: fundament zdrowej skóry seniora

Profilaktyka to absolutny fundament w walce z odleżynami. Moje doświadczenie pokazuje, że nawet najlepiej leczona odleżyna może nawrócić, jeśli nie zadbamy o kompleksowe działania zapobiegawcze. To inwestycja w komfort i zdrowie Twojego bliskiego, która zawsze się opłaca.

Zegar w Twojej głowie: Jak często i w jaki sposób zmieniać pozycję leżącego?

Regularna zmiana pozycji ciała jest najważniejszym elementem profilaktyki odleżyn. To prosta zasada, która wymaga jednak konsekwencji i dyscypliny. Zalecam zmianę pozycji co najmniej co 2 godziny, a w niektórych przypadkach, np. u pacjentów z bardzo wrażliwą skórą lub dużym ryzykiem, nawet częściej. Pamiętaj, że dotyczy to również nocy nie można rezygnować ze zmian pozycji podczas snu.

Podczas zmiany pozycji należy działać bardzo delikatnie, aby unikać tarcia i sił ścinających. Zamiast ciągnąć pacjenta, staraj się go podnosić, używając specjalnych podkładów ślizgowych lub prześcieradeł. Zachęcaj bliskiego do minimalnej aktywności fizycznej, jeśli tylko jest to możliwe nawet drobne ruchy w łóżku, takie jak unoszenie miednicy czy poruszanie kończynami, mogą poprawić krążenie i zmniejszyć ucisk. To może być trudne, ale każda aktywność jest na wagę złota.

Praktyczne wskazówki dotyczące zmiany pozycji:

• Stwórz harmonogram: Ustal stałe godziny zmian pozycji i trzymaj się ich rygorystycznie. Możesz ustawić alarm w telefonie.
• Używaj pomocy: Jeśli pacjent jest ciężki, poproś o pomoc drugą osobę lub użyj specjalnych podkładów ułatwiających przesuwanie.
• Unikaj tarcia: Zamiast ciągnąć, staraj się podnosić pacjenta. Używaj prześcieradeł z uchwytami lub podkładów ślizgowych.
• Zmieniaj ułożenie: Nie tylko obracaj pacjenta na boki, ale również zmieniaj ułożenie kończyn, podkładaj poduszki pod łydki, aby odciążyć pięty, czy pod plecy, aby utrzymać pozycję.
• Sprawdzaj skórę: Przy każdej zmianie pozycji dokładnie obejrzyj skórę w miejscach narażonych na ucisk.

Materac, który leczy: Czy materac przeciwodleżynowy to wydatek, czy inwestycja w zdrowie?

W mojej ocenie, specjalistyczny sprzęt przeciwodleżynowy to nie wydatek, lecz niezbędna inwestycja w zdrowie, komfort i godność seniora. Materace zmiennociśnieniowe, piankowe, poduszki i podkładki przeciwodleżynowe odgrywają kluczową rolę w rozkładaniu nacisku na większą powierzchnię ciała, zmniejszając tym samym ryzyko powstawania odleżyn. Materace zmiennociśnieniowe, dzięki cyklicznej zmianie ciśnienia w komorach, aktywnie stymulują krążenie i odciążają poszczególne partie ciała.

Warto wiedzieć, że Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) oferuje możliwość refundacji na materace i poduszki przeciwodleżynowe. Aby ją uzyskać, konieczne jest zlecenie od lekarza, np. lekarza rodzinnego, geriatry czy neurologa. Zdecydowanie polecam skorzystanie z tej możliwości, ponieważ odpowiedni materac potrafi zdziałać cuda w profilaktyce i wspomaganiu leczenia już istniejących zmian.

Tarcza ochronna na skórze: Codzienna pielęgnacja i nawilżanie proste czynności, które czynią cuda

Prawidłowa pielęgnacja skóry to kolejna linia obrony przed odleżynami. Skóra seniora jest delikatna i wymaga szczególnej troski. Regularna i odpowiednia pielęgnacja może znacząco zmniejszyć ryzyko uszkodzeń.

• Czystość i suchość: Utrzymuj skórę w czystości i suchości. Po każdym zabrudzeniu (np. po zmianie pieluchy) natychmiast umyj skórę i dokładnie ją osusz.
• Delikatne mycie: Do mycia używaj delikatnych środków o neutralnym pH (najlepiej 5.5), które nie naruszają naturalnej bariery ochronnej skóry. Unikaj mydła o silnym działaniu wysuszającym.
• Dokładne osuszanie: Po umyciu skórę należy delikatnie osuszyć, przykładając miękki ręcznik, a nie pocierając. Zwróć szczególną uwagę na fałdy skórne, pachwiny i miejsca pod piersiami, gdzie wilgoć łatwo się gromadzi.
• Nawilżanie emolientami: Regularnie nawilżaj skórę emolientami, które odbudowują barierę lipidową i zapobiegają przesuszeniu. Sucha skóra jest bardziej podatna na pękanie i uszkodzenia.
• Kremy ochronne: Miejsca szczególnie narażone na ucisk (kości krzyżowa, pięty, biodra) zabezpieczaj specjalnymi kremami ochronnymi. Polecam te zawierające tlenek cynku (tworzy barierę ochronną), argininę (wspomaga mikrokrążenie) lub alantoinę (działa kojąco i regenerująco). Stosuj je cienką warstwą.

Dieta dla zdrowej skóry: Jakie składniki w diecie seniora przyspieszają gojenie i wzmacniają skórę?

Nie można zapominać o tym, że zdrowa skóra zaczyna się od wewnątrz. Odpowiednia dieta odgrywa kluczową rolę zarówno w profilaktyce, jak i w procesie gojenia odleżyn. Niedożywienie, zwłaszcza niedobór białka, witamin i minerałów, znacząco zwiększa ryzyko powstawania odleżyn i utrudnia ich leczenie. Moje doświadczenie pokazuje, że bez odpowiedniego odżywienia, nawet najlepsza pielęgnacja zewnętrzna może okazać się niewystarczająca.

Zadbaj o to, aby dieta Twojego bliskiego była bogata w:

• Białko: Jest podstawowym budulcem tkanek. Włącz do diety chude mięso, ryby, jaja, nabiał, rośliny strączkowe. W przypadku problemów z jedzeniem, rozważ suplementy białkowe lub specjalistyczne preparaty odżywcze, po konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.
• Witaminę C: Niezbędna do produkcji kolagenu, który jest kluczowy dla elastyczności i wytrzymałości skóry. Znajdziesz ją w cytrusach, papryce, brokułach, kiwi.
• Witaminę A: Wspiera regenerację naskórka i prawidłowe funkcjonowanie skóry. Bogate w nią są marchew, szpinak, bataty, wątróbka.
• Cynk: Odgrywa fundamentalną rolę w procesach gojenia ran i wzmacnianiu odporności. Dobrym źródłem cynku są pestki dyni, orzechy, mięso, pełnoziarniste produkty.
• Odpowiednie nawodnienie: Pamiętaj o minimum 1.5-2 litrach płynów dziennie, chyba że lekarz zaleci inaczej. Odwodniona skóra jest bardziej podatna na uszkodzenia.

Domowa apteczka na odleżyny: skuteczne preparaty i ich zastosowanie

Kiedy odleżyna już się pojawi, kluczowe jest szybkie i odpowiednie działanie. Posiadanie dobrze zaopatrzonej "apteczki" i wiedza, jak używać poszczególnych preparatów, może znacząco przyspieszyć proces gojenia i zapobiec pogorszeniu stanu rany. Pamiętaj, że każdy stopień odleżyny wymaga nieco innego podejścia.

Stopień I: Zaczerwienienie, które blednie pod naciskiem Twoja pierwsza linia obrony

W przypadku odleżyn I stopnia, czyli nieblednącego zaczerwienienia skóry z nienaruszonym naskórkiem, najważniejsze jest natychmiastowe odciążenie miejsca ucisku. To absolutna podstawa. Jeśli odleżyna jest na pięcie, podłóż pod nią poduszkę, tak aby pięta "wisziała" w powietrzu. Jeśli na kości krzyżowej, zadbaj o częstsze zmiany pozycji i użyj specjalnych podkładek.

Oprócz odciążenia, należy zintensyfikować wszystkie działania profilaktyczne, o których mówiłem wcześniej: regularne zmiany pozycji, dbałość o czystość i suchość skóry, nawilżanie. Warto również zastosować preparaty poprawiające mikrokrążenie w skórze oraz kremy nawilżające i ochronne. Moje doświadczenie pokazuje, że w tym stadium, konsekwentne działania profilaktyczne i wspomagające są w stanie całkowicie cofnąć zmiany.

Stopień II: Pęcherz i uszkodzony naskórek wkraczają specjalistyczne opatrunki

Odleżyny II stopnia to już poważniejsze uszkodzenie, charakteryzujące się nieblednącym zaczerwienieniem, pojawieniem się pęcherzy (często wypełnionych płynem surowiczym) lub uszkodzeniem naskórka i części skóry właściwej. W tym stadium konieczne jest zastosowanie specjalistycznych, jałowych opatrunków, które zapewniają wilgotne środowisko sprzyjające gojeniu i chronią ranę przed infekcją. To klucz do sukcesu.

Rodzaje opatrunków i ich zastosowanie:

• Opatrunki hydrokoloidowe (np. Granuflex): Tworzą żelową poduszkę, która izoluje ranę, utrzymuje wilgotne środowisko i chroni przed bakteriami. Są idealne na rany z niewielkim lub umiarkowanym wysiękiem. Mogą pozostawać na ranie przez kilka dni.
• Opatrunki piankowe: Bardzo chłonne, doskonale sprawdzają się na rany z umiarkowanym i dużym wysiękiem. Zapewniają amortyzację i ochronę.
• Opatrunki hydrożelowe: Uwodnione polimery, które nawilżają suchą ranę i ułatwiają oczyszczenie z martwych tkanek. Są dobre na rany suche lub z małym wysiękiem.

Ważne jest, aby opatrunek był większy niż sama rana, aby dobrze przylegał do zdrowej skóry i zapewniał odpowiednią ochronę. Zawsze postępuj zgodnie z instrukcją producenta i pamiętaj o higienie podczas zmiany opatrunku.

Czym smarować, a czego unikać? Przegląd skutecznych maści i kremów dostępnych w polskiej aptece

W domowej pielęgnacji odleżyn, zwłaszcza tych I i II stopnia, możemy wspomóc się różnymi preparatami dostępnymi w aptekach. Moje doświadczenie podpowiada, że wybór odpowiedniego środka ma ogromne znaczenie.

• Kremy i maści ochronne:
  • Sudocrem: Klasyk, zawiera tlenek cynku, lanolinę. Działa antyseptycznie, ściągająco i ochronnie. Dobry na zaczerwienienia i lekko podrażnioną skórę.
  • Kremy z tlenkiem cynku: Tworzą barierę ochronną, osuszają i łagodzą podrażnienia.
  • Kremy z argininą: Wspomagają mikrokrążenie i regenerację skóry, szczególnie w miejscach narażonych na ucisk.
  • Kremy z alantoiną i D-pantenolem: Działają łagodząco, nawilżająco i wspomagają regenerację naskórka.
• Preparaty antyseptyczne do odkażania ran:
  • Octenisept: Bezpieczny i skuteczny środek antyseptyczny do odkażania ran. Nie szczypie, nie wysusza, nie uszkadza tkanek. Zawsze używaj go do przemywania rany przed założeniem opatrunku.

Czego należy UNIKAĆ bezwzględnie:

• Spirytus: Wysusza skórę, podrażnia i uszkadza delikatne tkanki, spowalniając gojenie.
• Woda utleniona: Choć popularna, uszkadza świeże, zdrowe komórki, które są niezbędne w procesie gojenia. Może również podrażniać.
• Jodyna, rivanol: Mogą barwić skórę, utrudniając ocenę stanu rany, a także podrażniać.

Zawsze stawiaj na preparaty, które są delikatne dla skóry, a jednocześnie skutecznie wspierają jej regenerację i ochronę.

Jak prawidłowo założyć opatrunek hydrokoloidowy lub piankowy? Instrukcja dla opiekuna

Prawidłowe założenie specjalistycznego opatrunku jest kluczowe dla jego skuteczności. Oto instrukcja krok po kroku:

1. Przygotowanie rąk i materiałów: Dokładnie umyj ręce wodą z mydłem i zdezynfekuj je. Przygotuj wszystkie niezbędne materiały: jałowe rękawiczki, Octenisept, jałowe gaziki, nożyczki (jeśli opatrunek wymaga docięcia), sam opatrunek hydrokoloidowy lub piankowy, ewentualnie plaster mocujący.
2. Oczyszczenie rany: Delikatnie przemyj ranę roztworem Octeniseptu. Upewnij się, że usunąłeś wszelkie zanieczyszczenia, resztki poprzedniego opatrunku czy martwe tkanki. Nie pocieraj rany.
3. Osuszenie skóry wokół rany: Bardzo ważne jest, aby skóra wokół rany była idealnie sucha. Delikatnie osusz ją jałowymi gazikami. Opatrunki hydrokoloidowe i piankowe nie będą dobrze przylegać do wilgotnej skóry.
4. Przygotowanie opatrunku: Jeśli opatrunek jest zbyt duży lub ma nieregularny kształt, możesz go dociąć, tak aby wystawał około 2-3 cm poza brzegi rany. Upewnij się, że brzegi opatrunku są zaokrąglone, aby zapobiec ich zwijaniu się.
5. Założenie opatrunku: Ostrożnie zdejmij folię ochronną z opatrunku, starając się nie dotykać jego klejącej powierzchni. Przyłóż opatrunek centralnie nad raną, a następnie delikatnie dociśnij brzegi do zdrowej skóry. Upewnij się, że opatrunek dobrze przylega na całej powierzchni.
6. Wygładzenie i kontrola: Delikatnie wygładź opatrunek dłonią, aby usunąć pęcherzyki powietrza i zapewnić maksymalne przyleganie. Sprawdź, czy opatrunek jest stabilny i czy nie ma miejsc, gdzie mógłby się odkleić.
7. Częstotliwość zmiany: Opatrunki hydrokoloidowe i piankowe zazwyczaj można pozostawić na ranie przez kilka dni (zgodnie z zaleceniami producenta lub lekarza), chyba że pojawi się duży wysięk, opatrunek zacznie się odklejać lub wystąpią objawy infekcji.

Poważne odleżyny (Stopień III-V): kiedy niezbędna jest pomoc specjalisty

W przypadku zaawansowanych odleżyn, leczenie domowe staje się niewystarczające, a interwencja specjalisty jest absolutnie konieczna. Odleżyny III stopnia i wyższe to poważne uszkodzenia, które mogą prowadzić do groźnych powikłań, w tym sepsy. Moje doświadczenie pokazuje, że w takich sytuacjach liczy się każda godzina.

Niepokojące sygnały: Jak rozpoznać infekcję w ranie odleżynowej?

Infekcja rany odleżynowej to jedno z najpoważniejszych powikłań, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Warto znać sygnały ostrzegawcze, aby szybko zareagować:

• Ropna wydzielina: Z rany wydobywa się gęsta, żółta, zielonkawa lub szara wydzielina.
• Nieprzyjemny zapach: Rana wydziela intensywny, nieprzyjemny zapach, który nie ustępuje po oczyszczeniu.
• Nasilony ból: Pacjent zgłasza nasilony ból w okolicy rany, nawet jeśli wcześniej był on umiarkowany.
• Gorączka: Pojawienie się gorączki lub dreszczy, co może świadczyć o ogólnoustrojowej reakcji na infekcję.
• Zaczerwienienie i obrzęk: Skóra wokół rany staje się bardziej zaczerwieniona, obrzęknięta i cieplejsza w dotyku.
• Opóźnione gojenie: Rana, mimo prawidłowej pielęgnacji, nie wykazuje postępów w gojeniu lub wręcz się pogarsza.

Opatrunki ze srebrem i alginiany co specjalista może zalecić na trudne rany?

W przypadku głębokich ran z dużym wysiękiem, które często charakteryzują odleżyny III stopnia, specjaliści sięgają po bardziej zaawansowane rozwiązania. Opatrunki alginianowe, wykonane z alg morskich, oraz hydrowłókniste, mają wyjątkową zdolność do wchłaniania dużej ilości wysięku, tworząc żel, który utrzymuje wilgotne środowisko rany, jednocześnie zapobiegając maceracji zdrowej skóry. Są one niezastąpione w przypadku ran zakażonych lub zagrożonych infekcją.

Kiedy infekcja jest już obecna lub istnieje wysokie ryzyko jej wystąpienia, często stosuje się preparaty z jonami srebra. Srebro ma silne działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Przykładem jest maść Argosulfan lub inne maści z sulfadiazyną srebra. Należy pamiętać, że preparaty ze srebrem stosuje się zazwyczaj pod nadzorem lekarza lub pielęgniarki. Niezwykle ważne jest również oczyszczanie rany z martwych tkanek (tzw. debridement), które jest często wykonywane mechanicznie, enzymatycznie lub chirurgicznie przez personel medyczny, ponieważ martwa tkanka stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii i utrudnia gojenie.

Specjalistyczne opatrunki stosowane w trudnych ranach:

• Opatrunki alginianowe: Pochłaniają duży wysięk, tworzą żel, idealne do ran głębokich.
• Opatrunki hydrowłókniste: Podobnie jak alginiany, są bardzo chłonne, stosowane w ranach z obfitym wysiękiem.
• Opatrunki ze srebrem: Działają przeciwbakteryjnie, stosowane w ranach zakażonych lub zagrożonych infekcją.

Rola pielęgniarki i lekarza: Kiedy bezwzględnie musisz szukać profesjonalnej pomocy?

Jako opiekun, masz ogromny wpływ na stan zdrowia swojego bliskiego, ale są sytuacje, w których domowa opieka jest niewystarczająca. Moje doświadczenie podpowiada, że nie należy wahać się z prośbą o pomoc specjalisty. Pamiętaj, że wczesna interwencja medyczna może uratować życie.

Bezwzględnie skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, gdy:

• Pojawiają się oznaki infekcji rany odleżynowej (ropna wydzielina, nieprzyjemny zapach, nasilony ból, gorączka, zaczerwienienie i obrzęk wokół rany).
• Odleżyna powiększa się lub pogłębia, mimo stosowanego leczenia i profilaktyki.
• W ranie widać czarną, martwą tkankę (martwica), która wymaga profesjonalnego usunięcia.
• Pojawiła się odleżyna III stopnia lub wyższa (uszkodzenie pełnej grubości skóry do tkanki podskórnej, mięśni, kości). Odleżyny IV i V stopnia (obejmujące mięśnie, stawy, kości) zawsze wymagają nadzoru specjalisty, często leczenia szpitalnego.
• Pacjent odczuwa bardzo silny ból, którego nie da się opanować dostępnymi środkami.
• Masz jakiekolwiek wątpliwości co do stanu rany lub prawidłowości leczenia.

Pamiętaj, że pielęgniarka środowiskowa lub pielęgniarka specjalizująca się w leczeniu ran może udzielić fachowej pomocy, doradzić w wyborze opatrunków i nauczyć prawidłowej pielęgnacji. Nie jesteś sam w tej walce.

Unikaj tych błędów: najczęstsze pomyłki w pielęgnacji odleżyn

W opiece nad osobą z odleżynami, oprócz wiedzy o tym, co robić, równie ważne jest świadomość, czego unikać. Często z dobrymi intencjami popełniamy błędy, które mogą pogorszyć stan rany i opóźnić gojenie. Moje doświadczenie uczy, że pewne "domowe sposoby" czy nawyki, które wydają się logiczne, w rzeczywistości są szkodliwe.

Mit spirytusu i wody utlenionej: Dlaczego popularne środki mogą bardziej zaszkodzić niż pomóc?

To jeden z najczęściej powtarzanych błędów, z którym niestety wciąż się spotykam. Zarówno spirytus, jak i woda utleniona, choć powszechnie stosowane do odkażania, są absolutnie niewskazane w pielęgnacji odleżyn. Spirytus działa wysuszająco, podrażnia i uszkadza delikatne, nowo tworzące się tkanki, które są kluczowe w procesie gojenia. Woda utleniona, mimo że pieni się i wydaje się skuteczna, również niszczy zdrowe komórki, spowalniając regenerację i często powodując dodatkowe podrażnienia. Zamiast nich, zawsze używaj delikatnych, ale skutecznych środków antyseptycznych, takich jak Octenisept, który jest bezpieczny dla tkanek i nie hamuje gojenia.

Masaż miejsc zaczerwienionych czy na pewno dobry pomysł?

Wielu opiekunów, widząc zaczerwienione miejsce, intuicyjnie chce je masować, wierząc, że poprawi to krążenie. Niestety, jest to kolejny poważny błąd. Masowanie zaczerwienionych miejsc jest surowo zabronione! Skóra w tym obszarze jest już uszkodzona i niedokrwiona. Intensywny masaż może spowodować dalsze uszkodzenia naczyń krwionośnych, rozerwanie delikatnych tkanek i pogłębienie odleżyny, prowadząc do jej szybszego rozwoju do wyższych stopni. Zamiast masować, skup się na całkowitym odciążeniu tego miejsca i delikatnej pielęgnacji.

Przeczytaj również: Kiedy wezwać pogotowie dla seniora? Objawy, których nie wolno ignorować

Puder i zasypki: Pozorna pomoc, która może pogorszyć stan skóry

Pudry i zasypki, choć często używane do osuszania skóry, są niewskazane w pielęgnacji odleżyn. Ich drobinki mogą zatykać pory skóry, tworzyć wilgotne grudki w fałdach skórnych, które stają się idealnym środowiskiem dla rozwoju bakterii i grzybów. Dodatkowo, warstwa pudru utrudnia dokładną obserwację stanu rany i skóry wokół niej, co może opóźnić wykrycie pogorszenia. Zamiast pudrów, postaw na dokładne osuszanie skóry miękkim ręcznikiem i stosowanie specjalistycznych kremów ochronnych, które tworzą barierę, ale pozwalają skórze oddychać.